Για δεκαετίες, το μαύρισμα ήταν συνώνυμο των καλοκαιρινών διακοπών, της ξεγνοιασιάς και της ελκυστικής εμφάνισης. Πολλοί εξακολουθούν να θεωρούν ότι μια μπρονζέ επιδερμίδα δείχνει πιο υγιής, πιο λαμπερή και πιο όμορφη. Κι όμως, αν γυρίζαμε τον χρόνο πίσω περίπου έναν αιώνα, θα διαπιστώναμε ότι η ίδια εικόνα προκαλούσε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Το μαυρισμένο δέρμα δεν αποτελούσε αντικείμενο θαυμασμού, αλλά ένδειξη σκληρής χειρωνακτικής εργασίας και χαμηλής κοινωνικής τάξης. Μια τυχαία εμφάνιση της Coco Chanel, όμως, έμελλε να αλλάξει για πάντα την ιστορία της ομορφιάς και να δημιουργήσει μία από τις μεγαλύτερες τάσεις του 20ού αιώνα.
Όταν το λευκό δέρμα ήταν το απόλυτο σύμβολο ομορφιάς
Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, το ιδανικό της ομορφιάς ήταν μια αψεγάδιαστη, πορσελάνινη επιδερμίδα. Όσο πιο λευκό ήταν το δέρμα, τόσο περισσότερο υποδήλωνε ότι κάποιος ανήκε στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις και δεν χρειαζόταν να εργάζεται κάτω από τον ήλιο.
Αντίθετα, το μαυρισμένο δέρμα συνδεόταν με τους αγρότες και τους ανθρώπους που περνούσαν ατελείωτες ώρες σε εξωτερικούς χώρους. Εκείνη την εποχή, οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν καπέλα, ομπρέλες και γάντια για να προστατεύουν την επιδερμίδα τους από τον ήλιο, ενώ τα καλλυντικά στόχευαν κυρίως στη διατήρηση μιας όσο το δυνατόν πιο φωτεινής όψης.
10 καλοκαιρινά skincare λάθη που επιταχύνουν τη γήρανση χωρίς να το καταλαβαίνετε
Η Coco Chanel άλλαξε τους κανόνες
Το καλοκαίρι του 1923, η διάσημη σχεδιάστρια μόδας Coco Chanel επέστρεψε από μια κρουαζιέρα στη Γαλλική Ριβιέρα με εμφανώς ηλιοκαμένη επιδερμίδα. Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, το μαύρισμα δεν ήταν καν προγραμματισμένο, αλλά αποτέλεσμα μεγαλύτερης έκθεσης στον ήλιο.
Η εικόνα της έκανε αμέσως αίσθηση. Οι φωτογραφίες της δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά της εποχής και, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, το μαύρισμα απέκτησε εντελώς διαφορετική σημασία. Πλέον δεν συμβόλιζε τη χειρωνακτική εργασία, αλλά την οικονομική άνεση, τα ταξίδια, τις διακοπές στη θάλασσα και έναν πιο κοσμοπολίτικο τρόπο ζωής.
Ο ήλιος άρχισε να συνδέεται και με την υγεία
Την ίδια περίπου περίοδο, η ιατρική κοινότητα άρχισε να βλέπει τον ήλιο με διαφορετικό μάτι. Γιατροί χρησιμοποίησαν την ηλιοθεραπεία ως μέρος της θεραπείας για ασθενείς με φυματίωση και άλλες παθήσεις, ενισχύοντας την αντίληψη ότι η έκθεση στον ήλιο μπορούσε να προσφέρει οφέλη στον οργανισμό.
Έτσι, το μαύρισμα απέκτησε σταδιακά και μια δεύτερη διάσταση: εκτός από σύμβολο πολυτέλειας, άρχισε να θεωρείται και ένδειξη ευεξίας.
Από τις παραλίες στα self tan
Από τη δεκαετία του 1930, τα περιοδικά μόδας γέμισαν με φωτογραφίσεις σε παραλίες, ενώ τα μαγιό έγιναν ολοένα και πιο δημοφιλή. Λίγες δεκαετίες αργότερα, τη δεκαετία του 1950 και του 1960, εμφανίστηκαν τα πρώτα προϊόντα τεχνητού μαυρίσματος, δίνοντας τη δυνατότητα στους καταναλωτές να αποκτήσουν μπρονζέ όψη χωρίς απαραίτητα να περνούν πολλές ώρες στον ήλιο.
Το μαύρισμα είχε πλέον καθιερωθεί ως αναπόσπαστο κομμάτι της καλοκαιρινής αισθητικής.
Τι γνωρίζουμε σήμερα ως αισθητικοί ιατροί
Έναν αιώνα μετά, η επιστήμη μάς επιτρέπει να βλέπουμε την εικόνα πιο ολοκληρωμένα. Γνωρίζουμε πλέον ότι το μαύρισμα δεν αποτελεί ένδειξη υγείας, αλλά την αμυντική αντίδραση της επιδερμίδας απέναντι στην υπεριώδη ακτινοβολία. Με απλά λόγια, όταν το δέρμα σκουραίνει, ενεργοποιεί την παραγωγή μελανίνης για να προστατευθεί από τη βλάβη που προκαλεί ο ήλιος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγετε τον ήλιο, αλλά ότι χρειάζεται να τον απολαμβάνετε με μέτρο. Η καθημερινή χρήση αντηλιακού, η αποφυγή της έντονης έκθεσης τις μεσημεριανές ώρες και η σωστή ενυδάτωση της επιδερμίδας συμβάλλουν στη διατήρηση ενός υγιούς και νεανικού δέρματος.
Η Coco Chanel μπορεί να άλλαξε την ιστορία της μόδας το 1923, όμως σήμερα το πραγματικό πρότυπο ομορφιάς δεν είναι το πιο σκούρο μαύρισμα. Είναι μια επιδερμίδα υγιής, προστατευμένη και λαμπερή, που θα διατηρήσει τη νεότητά της για πολλά χρόνια.
Dry skin check list: 7 σημάδια ότι η επιδερμίδα σας ζητάει πιο πλούσιο skincare
